 |
| Home | Competitiezaken | Adverteerders | Ledenadmi | Algemeen | Team indelingen + foto's | Foto's | Links |
| verslagen JC1 |
Zaterdag 12-februari-2011
07:15uur De wekker gaat bij Manouk en Wieke. We maken ons klaar voor het coachen, ontbijten en kijken nog even voor vertrek op de site van Nevobo wat de precieze setstanden waren van vorige week. Vervolgens vertrekken we richting de sporthal. Onderweg kreeg Wieke een telefoontje van Henk (de vader van Jonathan) dat Jonathan tóch met ons mee zou spelen. We waren erg blij, want hoe leuk is het om met zoveel mogelijk jongens van je eigen team te spelen? Zij zouden het niet redden om op tijd bij de sporthal te zijn dus ze reden rechtstreeks naar Beerzeveld. Bij de sporthal aangekomen staan Gerard (de vader van Bram), Bram en Remco al te wachten. Corné en Philip hadden netjes afgezegd dus het wachten was op Roeland en de meisjes van C1. Roeland kwam al snel, we zouden 8:45uur vertrekken. 8:50uur Geen meisjes, 8:55uur geen meisjes, 9:00uur nogsteeds geen meisjes. Geralda (de moeder van Roeland) heeft met ‘huize Boone’ gebeld en Alice (de moeder van Femke) heeft de meisjes opgebeld dat ze zo snel mogelijk moesten komen. Wat bleek? er iets mis was gegaan met de communicatie. De meisjes hadden namelijk doorgekregen dat we 9:15uur moesten vertrekken.
De ouders van Roeland en Philip zouden rijden naar Beerzeveld. De ouders van Philip waren nergens te bekennen, maar gelukkig was Gerard er nog met zijn bestelbusje. Niet heel erg verantwoord maar achterin was een klein plaatsje, dus Bram en Roeland zouden daar in de auto kunnen.
Toen de meisjes eindelijk arriveerden konden we ook meteen weg. Althans, dat dachten we. We zouden het net kunnen redden om 10:00uur te kunnen spelen. Maar dan start Geralda de auto en hoor je: ‘Nee toch, wat is dit nou? Wat is er aan de hand? De auto doet het helemaal niet. Nee, dat ga je niet menen! De tank is leeg!’ Ook dat kon er nog wel eens bij! ‘Wat moet ik nou?’ zei Geralda. Samen met Gerard hebben ze in een jerrycan voldoende benzine gehaald om in Beerzeveld te komen. Nadat dit gereld was konden we eindelijk vertrekken.
Bij Pallegarste aangekomen bleek dat daar en geen scheidsrechter was en geen tellers. Henk besloot de wedstrijd te gaan fluiten en er waren twee meisjes geregeld die de wedstrijd alsnog zouden tellen. Onze doelstelling was om de setstanden van vorige week te overbruggen (10-25, 12-25, 15-25 en 7-25). De eerste set ging al erg goed, we verloren desondanks met 25-20 maar de overwinning was dichtbij! In de Time-outs die we namen hebben we de jongens en de meiden aanwijzingen gegeven om alert te zijn op ballen achter het blok. We zeiden dat ze plezier moesten maken, dat ze elk behaalde punt zouden vieren. Dat namen ze op en het plezier straalde er vanaf! Prachtig om te zien hoe onze jongens de punten vierden, elkaar complimenten gaven en vochten voor elke bal. Erg jammer dat ze verloren hebben maar met het aantal de behaalde punten zijn we dik tevreden (25-20 27-25 25-14 25-17). We zijn trots op de jongens! Hoe stressvol deze dag begon zo mooi, of nou ja mooi in de zin van inzet, eindigde hij ook.
Omdat deze ochtend zo anders was dan gepland willen wij Geralda en Gerard heel erg bedanken dat zij ondanks alle miscommunicaties tóch met ons mee zijn gegaan naar Beerzeveld. Heel fijn dat jullie het niet opgaven, we moesten en zouden er komen en dat is gebeurd met jullie hulp!
|
| Home | Competitiezaken | Adverteerders | Ledenadmi | Algemeen | Team indelingen + foto's | Foto's | Links |
| Dé volleybalvereniging van Wierden |